الدكتور فتح الله المحمدي (نجارزادگان)
207
تفسير تطبيقى (فارسى)
4 بررسى ديدگاههاى اهل سنت در تفسير آيه چنان كه پيش از اين نيز ملاحظه كرديد ، اهل سنت ( بر خلاف شيعه ) درباره تفسير اين آيه هم داستان نيستند . جمهور آنان بر اين باورند كه اين آيه مورد نزول خاصى ندارد و خداوند به پيامبرش دستور مىدهد هر چه بر ايشان نازل مىكند ابلاغ كرده ، از هيچچيزى احساس ترس و خطر ننمايد و خداوند وعده داده ايشان را در برابر خطرات حفظ كند . برخى از اهل سنت به اين اجمال درباره اين آيه بسنده نكردند و در پى شناسايى مورد نزول آيه ، اقوالى را ذكر كردند . اين ديدگاهها به دو دسته كلى تقسيم مىشود برخى از آنها به استناد رواياتى است كه در مصادر آنان در اين باره رسيده است و برخى استنباط شخصى مفسران است . دسته اول عبارتند از : الف ) مورد نزول آيه درباره علىّ بن ابى طالب عليه السّلام : خداوند به پيامبرش دستور داده فضيلت و يا ولايت امام على را براى همگان آشكار سازد ، ازاينرو رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پس از اين دستور درباره علىّ بن ابى طالب فرمود : « من كنت مولاه فعلى مولاه اللهم وال من والاه و عاد من عاداه » . اين قول همان قول شيعه است و در مصادر اهل سنت احاديثى متعدّد از صحابه و تابعين به چشم مىخورد كه پيش از اين ملاحظه شد . در منابع اهل سنت در مورد شأن نزول آيه به اندازه اين مورد ، روايت نرسيده است .